हक्क...

कोण म्हणतो आपल्याला...आपली वाटणाऱ्या व्यक्तीवर..

आपला पूर्ण हक्क असतो?

तो तितका गाजवू द्यायचा कि नाही...

हा ज्याचा त्याचा प्रश्न असतो.

हाती म्हणे आयुष्याची,
रेषा असते आखलेली...अन...
थकताच लाख उपायाअंती,
नशिबावर ती लादलेली.

धुंद म्हणजे काय असते हे..
ती उतरल्यावर कळली मला.
माझीच सावली अशी....
हूल देत देत छळंली मला.

शाळा..

Reading "shala" by Milind Bokil.....really recommended for reading...it is full of laughter...enjoying alot!

One nice line from it...."आपण बिनधास असलो कि जग आपल्याला काही करू शकत नाही.बिनधास माणूस जणू अदृश्यच होतो."and  it is reality too.what u say?:)

पाऊस...

भुरभूर पाणी पावसाचे..
अंगावर घेऊन..
हुरहूर लागली मनी..
अंग गेले शहारून..

गेले दूर घेऊन..थोड्या गारा डब्ब्यात..
अन टाकल्या हळूच त्यांना मनातून पोटात..
गोलगोल राणी करून थोडी झिंगले त्याच्यात
चित्ती रूप त्याचे..असा तोही पावसात.

केला पाऊस साजरा..असा..
एकांती ध्यान लावून..
आणि सुकाच वरांडा माझा..
मी मात्र चिंब चिंब त्याच्यात.

जीर्ण....

जीर्ण झाले जुने विचार...
जीर्ण त्या आठवणी...
कित्ती बदललेत आचार सगळे...
कित्येक केल्या पाठवणी

शाई सुकली...कलम गंजली..
पानही पिवळे पडले.
नव्या युगात इतकी ती रंगली...
पण  न कळले काय दवडले..?

गुलमोहोर सुकला आहे..
मोगरा मात्र फुलला आहे..
जुन्या त्याच त्या ...रस्त्यावरती...
नवा सडा हा पडला आहे.

वळणावरती वळून घ्यावे..
गळता पाने...गळून घ्यावे..
तुफानाला लढून उरावे..
स्वतः स्वतःचे पिलू बनावे..

उठून पळावे त्या जीर्णपणातून..
पळतच राहावे रस्त्यावरती..
उतरू दे नशा त्या रिक्तपणाचा..
कुणी नसेल जर..हाकेवरती.

नजरेच्या त्या खेळामध्ये..

बाजार करायचाच राहून गेला.

अक्खा दिवस बाजार हिंडून..

शेवटी सुरमयी पाव वाहून गेला.

Mazi tyachi najranajar,
akkhya gardine gherli.
Ani mag pahunhi na pahilyasarkhi..
tyanchich najar chorli.::)

Thodyawelapurvi eka wachakane mala dileli pratikriya......
x:hi
Me:hello!hw r u?
x:me chan pan tu....aga....ga.....ga...ga...ga....
me ghabarle.jeev muthit...gheun wat pahat hote pudhachya shabdachi...full tention...kay chukala nakki maza?
x:aga......tu kay lihites ka kay majak kartes?
kasali chan...afhat lihites....
me ajunhi thodi confuse.....
x:aga khup chan lihites..
Me:oh!Thanx.

(manatlya manat 2 mintat tanun thevna bara nahi disat..fakta eka....chan sathi....ata jara...samadhanacha suskara tari sodava mhatla):)

मनसोक्त...

आयुष्य पाण्यासारखं...

तुमच्यासाठी थांबणार नाही.

बोटांच्या छोट्या फटीतून केव्हा निघून जाईल...कळणार सुद्धा नाही.

वाहतंय तोपर्यंत वाहून घ्यावं मनसोक्त.....

अंगावर नुसतं शिंपडून न्हावून घ्यावं मनसोक्त.

मधुर एका धुनीने गावून घ्यावं मनसोक्त..

डोळे मिटून...क्षण अन  क्षण जगून घ्यावं...अन.

वेड्यासारखाच...एकट्यातही  हसून घ्यावं मनसोक्त...

अगदी मनसोक्त...