आता उरल्या आठवणींचा,
एक एक क्षण आठवायचा.
आणि येणाऱ्या क्षणाला....
समाधान म्हणून जोडायचा.

Here i am completing 200 posts on my blog.Hopefully i will continue and keep meeting u through my words....:)

माग माग मागितल्याने...
प्रेम काही मिळत नाही.
हेही तितकच खरयं..कि..
त्यावाचून आयुष्य काही अडत नाही.

गुंतणं म्हणजे काय असतं...
हे ठेच लागल्याशिवाय कळत नाही.
आणि कासावीस झालेल्या जीवाच्या तेव्हा..
जखमा व्हायच्या टळत नाही.

अश्या तडाखी उन्हात ..

माझी एकाकी हि वाट.

साथीला हा सूर्य तापलेला...

अन मला हवीशी...पहाट.

मला वाटते सहज एकदा..

करार करावा माझ्या शरीराशी.

कापून सारे अंतर आणि..

विलीन व्हावे तुझ्या श्वासाशी.

सुर्यास्ताच्या वेळी मला 

दुविधेत पाडू नकोस.

माझ्या चंचल मनाला

निराशा दाखवू नकोस.

पहिले जे स्वप्न मी 

त्यात अडथळे  आणू नकोस.

वाटेवरच वाटसरूचा 

असा प्रवास थांबवू नकोस.

सुर्योदयाची स्वप्ने पाहते मी

मला सूर्यास्त दाखवू नकोस.

हे ईश्वरा तुझाच अंश मी 

छोट्याश्या आयुष्यात क्रियाहिनतेचा डाग लावू नकोस.