आता....

मी वळतेच आहे इथून

तुही वळ आता 

सोबत चालले काही पावले 

तेच जगायला बळ आता

मी वळवलेच आहे मन 

तुही तुझे वळव आता 

जपुयात हृदयात हळुवार 

हे बंध आता 

मी जपतेच आहे मला

तुही तुला जप आता 

करू नये कुणीही मनात

कसलीही खंत आता 

मी टाळतेच आहे हृदयचे पाश 

तुही सारे टाळ आता

एकवटुनी सारी शक्ती

मिळवू या ध्येय आता.

.

आता नाहीच पाहणार वळून 

फक्त तुझा हात दे

कोरड्या शब्दांचे फवारे नाही

आपुलाकीपूर्ण साथ दे

ध्येय म्हणजे जाणतेच मी

फक्त धावण्याला वेग दे

सज्ज आहे उडण्याला 

पंखात मात्र बळ दे 

वरवर नात्याचा देखावा नको

जगण्याला अर्थ दे

Athvanichya kallolane...
dokyat itka kahr hoto..
ana papnichya ughadzapesarkha..
praharamagcha prahar hoto.

आता उरल्या आठवणींचा,
एक एक क्षण आठवायचा.
आणि येणाऱ्या क्षणाला....
समाधान म्हणून जोडायचा.

Here i am completing 200 posts on my blog.Hopefully i will continue and keep meeting u through my words....:)

माग माग मागितल्याने...
प्रेम काही मिळत नाही.
हेही तितकच खरयं..कि..
त्यावाचून आयुष्य काही अडत नाही.

गुंतणं म्हणजे काय असतं...
हे ठेच लागल्याशिवाय कळत नाही.
आणि कासावीस झालेल्या जीवाच्या तेव्हा..
जखमा व्हायच्या टळत नाही.

अश्या तडाखी उन्हात ..

माझी एकाकी हि वाट.

साथीला हा सूर्य तापलेला...

अन मला हवीशी...पहाट.